"Bla, bla, bla", Zënzar

Zënzar chega ao seu décimo terceiro traballo coa mesma determinación que marcou case catro décadas de traxectoria: guitarras afiadas, actitude combativa e rock cantado en galego sen concesións. Bla, bla, bla reúne cinco temas inéditos cunha nova versión de «Ratos no hórreo» e catro cortes en directo rexistrados na celebración do seu 35.º aniversario. Un formato que funciona como balance e como declaración de continuidade. «Parabéns» resume ben o espírito do conxunto, entre o agradecemento a quen sostivo a banda e a reivindicación de seguir facendo ruído. A revisión, se cadra aínda máis contundente que a orixinal, de «Ratos no hórreo», con Juankar (de Boikot) e Manolo Kabezabolo, reforza esa conexión cunha escena compartida durante décadas. Non hai aquí grandes viraxes estilísticas nin necesidade de reinventarse: Zënzar aposta pola súa fórmula, coa rotundidade e o nervio que a identifican. Bla, bla, bla é, sobre todo, un disco de resistencia, memoria e presente.

“Baile do verán”, queky0

Setembro pecha o verán no calendario, pero hai veráns que se resisten a rematar e se instalan na memoria. De aí parte Baile do Verán (C.West 205, 2026), o segundo EP de gueky0 tras KINTSUGI (2025): cinco cortes cos que o enigmático proxecto galego converte amores, festas, verbenas e amizades na paisaxe dun verán idílico, profundamente ligado á forma de vivir e celebrar en Galicia. Sobre unha base que segue preto do hip hop pero que expande a súa linguaxe cara a ritmos máis festivos e texturas afastadas das súas coordenadas habituais, gueky0 asina un traballo contundente e emocional que busca menos retratar un verán concreto que espertar o que cada oínte garda como propio. Baile do Verán supón así un novo movemento dentro dun universo artístico aínda por trazar, marcado polo anonimato, a experimentación e a vontade de converter cada lanzamento nunha peza máis dunha historia que segue collendo forma.

“TR3ZE”, Daniel Minimalia

Seis anos despois de Terra, Daniel Minimalia regresa con TR3ZE, un álbum que prolonga a súa personal concepción da música instrumental sen limitarse a repetir fórmulas. As súas nove pezas, rexistradas xunto ao Venezuela Strings Recording Ensemble, despregan unha paisaxe ampla e cinematográfica na que a guitarra convive con arranxos orquestrais e ecos de folk celta, rock e músicas do mundo. Na apertura, “Ananda” e “Lyla”, os dous singles do disco, marcan tamén as súas únicas incursións vocais: María Mendes e Ekaterina Shelehova utilizan a voz como un instrumento máis, achegando respectivamente calor e unha dimensión case ancestral. O resto do álbum recupera o protagonismo instrumental de Minimalia, sempre atento á melodía e á creación de atmosferas. Máis que unha ruptura, TR3ZE representa unha ampliación da súa linguaxe: un disco variado pero recoñecible, no que a guitarra segue sendo o centro de gravidade mentres arredor medran novas capas, cores e texturas. Minimalia volve demostrar que a música instrumental pode ser expansiva e narrativa sen necesidade de palabras.

“Pelerinaxes”, Galkan

Con Pelerinaxes, Galkan converte a viaxe en materia musical e vital. O título remite á ruta que Otero Pedrayo, Vicente Risco e Ben-Cho-Shey realizaron en 1927 de Ourense a San Andrés de Teixido, mais o camiño (“e a súa invitación á viaxe”) que propón a banda chega moito máis lonxe: atravesa a tradición oral galega (coa figura de Florencio, o cego dos Vilares en “Os Esmolantes”), a poesía de Paco Souto (en “Malas Novas”) e sons procedentes doutras latitudes, para dialogar coas inquedanzas do presente.

As oito cancións do álbum percorren territorios diversos porque Galkan entende o folk como un espazo vivo, permeable e en movemento, onde caben a raíz e a experimentación, a celebración e a denuncia, a soidade e o encontro. Pelerinaxes é, en definitiva, un disco sobre camiñar: por un territorio, por unha tradición e, sobre todo, por aquilo que nos transforma mentres avanzamos.

“La exuvia”, Xackal

La exuvia non parece tanto un punto de chegada como o rexistro dunha transformación. Xackal reúne aquí dez pezas nas que conviven cancións novas —ou que polo menos ven agora a luz por primeira vez— con materiais recuperados e sometidos a novas mutacións. O resultado ten algo de arquivo e algo de laboratorio: electrónica, folk, pulsión tribal e texturas orgánicas crúzanse sen someterse a unha fórmula única.

O corazón do disco está en “Mala esperancita”, que reaparece en distintas encarnacións: Bastabales edit, acústico e dous remixes que recuperan colaboracións da etapa de La Muda. “Abuelokeh (Domaio edition)” e “Borneo (Xackal remix)” amplían esa lóxica de reapropiación. Fronte a elas, “Arquiña”, “Río, pena”, “A cociñeira” e “Goodbye bluegrois” achegan material que estrea aquí e ensanchan o mapa sonoro.

O título é revelador: a exuvia é a pel abandonada tras a muda. Xackal parece desprenderse do seu propio repertorio para volver habitalo doutra maneira.

“Mor de Vrao”, DELTTA

MOR DE VRAO é a carta de presentación de DELTTA, un EP de cinco temas construído arredor da celebración, o baile e unha mirada despreocupada do verán. Con ritmos animados e unha produción orientada ao goce inmediato, o artista combina galego e castelán nunhas letras que falan de festa, desexo e liberdade, pero que tamén incorporan referencias recoñecibles á cultura popular de Galicia. O resultado é un traballo luminoso e desinhibido, pensado para deixarse levar, no que a identidade local non aparece como un elemento decorativo, senón como parte dun imaxinario propio que conecta verán, xuventude e cultura galega desde códigos actuais.

“Pequenos incendios” Minguante

Catro anos despois de debutar con A incrible historia dos homes minguantes (2021), Minguante regresa con Pequenos incendios (2025), un segundo disco que reafirma a personalidade do dúo formado por Miguel Alonso e Óscar Martínez e amplía o seu pop de autor cara a territorios máis electrónicos. Ao longo de oito cancións compostas, interpretadas e producidas por eles mesmos —e masterizadas por Arturo Vaquero nos estudios Abrigueiro—, o grupo transforma esas experiencias aparentemente insignificantes que acaban condicionando a vida en relatos íntimos, melodías coidadas e atmosferas nas que a canción de autor dialoga co indie, os sintetizadores e as programacións. As colaboracións de Juan Silva á batería en “Canción de amor express” e “Furacán”, e de Caxade no acordeón e nos coros de “Rapaz” engaden novos matices a un traballo publicado tanto en formato dixital como nunha edición física en libro-disco ilustrada por Daniel Barbazán. Temas como “Para saber de ti” ou “Rapaz” condensan a sensibilidade dun álbum construído arredor das pequenas combustións emocionais do cotián: incendios discretos, pero decisivos, que Minguante converte en cancións próximas, delicadas e envolventes.

🎧 Sigue a nosa lista de Singles en Spotify para estar ao día das novidades discográficas dos artistas e grupos de galiciantunes.com!

🎧 E se es dos maximalistas que o queren todo, tamén podes seguir a de Álbums cos discos completos!